Hediyeleşiniz
zira o sevgiyi ikiye katlar,
aranızdaki muhabbeti kuvvetlendirir
ve iç sıkıntısını giderir.
H.Ş.
;)
Ashabtan Abdullah b. Selam'ın haber verdiği üzere
Resulullah sav. oturup konuştuğu zaman çok sık nazarını semaya çevirirdi
ve nazarını semaya çevirdiğinde gördüğü şey hilal olduğunda da doyumsuz tefeekkür
örnekleri sergilerdi.
Bir keresinde yeni hilali görüp seyrederek
“Ey hilal! Benim de seninde Rabbin Allahtır”
buyurmuştu. Bir diğer vakit ise yine yeni hilale yüzünü dönüp,
“Seni yaratan Allah'a inandım”
buyurmuşlardı.
Mi’rac, “hüzün senesi” olarak isimlendirilen devrede,
yani Resûlüllah Efendimiz’in en büyük hâmisi, amcaları Ebû Tâlib ile
maddeten ve mânen her zaman yanlarında bulunan zevce-i tâhireleri Hatîcetü’l-Kübrâ
vâlidemizin vefatlarıyla sıkılan,
âdeta hüzne gark olan Peygamberimiz'in (s.a.v.) huzûr-i İlâhîde tesliye edilmesidir...
Üç yıldır devam eden Mekkeli müşriklerin ablukası ve on yıla yakın zamandır süregelen sıkıntıların sonunda Resûlüllah Efendimiz’in rahatlaması, bunlara gösterilen sabrın mükâfatlandırılmasıdır.
~ ~ ~
Zamanın kandilleri sönmeye yüz tutsa da , kalplerimizi alıp yeni kandiller yakmak elimizde
dostlar.. Kandil kandil yanan bu gecede duası makbul olanlardan olasınız diyor ve
vesile-i şefaat olması ümidiyle güzel bir eser hediye ediyoruz sizlere...
‘...Naat...’
Efendimizin Mirâc'ı Hayrola efendim...
_Her Şey Sen Olsun Şu Dünyada ve Olmasın Sen Olmayan Dünyada_
Senin gül hatrına, nice bin günahkara
Cennetler, firdevsler; ihsan olur sultanım..
~ ~ ~
BİR GÜLÜN HAYATI...
PEYGAMBERİMİZİN HAYATININ GÜLLER VE
FETİH SURESİ İLE ANLATIMI...
HAT: HÜSEYİN KUTLU
TEZHİP: SERAP BOSTANCI
...orjinal boyut için tıklayınız...
1400 sene önceydi.
Allah’ın Resulü (sav) bir meseleden dolayı üzgündü.
Ağır adımlarla "hane-i saadetlerine" doğru ilerliyordu.
Bu, günümüze göre çok fakir saadet evinin kapısını zevceleri Hz Ayşe açtı.
Yüzündeki tebessümle Peygamberi (sav) içeriye aldı. Selamdan sonra Allah'ın elcisi (sav) Hz Ayşe'ye yanından ayrılmamasını söyledi.
Hz. Ayşe yanına oturdu.
"Konuş ey Ayşe” dedi Peygamber! (sav) “Konuş da biraz içimiz ferahlasın!"
Ve Ayşe konuşmaya başladı. Allah’ın rahmetinden, merhametinden, Peygamberin (sav) şefkatinden, dünyanın faniliğinden bahsetti.
O konuştukça Peygamberin (sav) üzüntüsü dağıldı, yüzüne bir tebessüm geldi, ferahladı.
Rabbine şükretti..
~ ~ ~
An biraz muhasebe anıdır hanımlar beyler…
!?...
“Yaptığınız zaman birbirinizi seveceğiniz birşey söyleyeyim mi?
Aranızda selamı yayınız.”
Gönül hûn oldu şevkinden boyandım yâ Resulallah
Nasıl bilmem bu nîrâna dayandım yâ Resulallah
Ezel bezminde bir dinmez figândım yâ Resulallah
Cemâlinle ferahnâk et ki yandım yâ Resulallah!
Yanar kalbe devâsın sen bulunmaz bir şifâsın sen
Muazzam bir sehâsın sen dilersen rûnümâsın sen
Habîb-i Kibriyâsın sen Muhammed Mustafâsın sen
Cemâlinle ferahnâk et ki yandım yâ Resulallah!
Gül açmaz çağlayan akmaz İlâhî nûrun olmazsa
Söner âlem nefes kalmaz felek manzûrun olmazsa
Firâk ağlar visâl ağlar ezel mesrûrun olmazsa
Cemâlinle ferahnâk et ki yandım yâ Resulallah!
Yaman Dede'den
~
böyle kördüğümlerle düğümle bizi Rabbim/
Hz.Aişe, Peygamberimizle yeni evlenmişti.
Eşinin kendisini sevip sevmedigini merak etmekteydi,
ya da kendisini ne kadar ve nasıl sevdigini…
Hz.Aişe bu düşüncesini Peygamber Efendimizle konuşmadan edemedi.
“Ey Allah’ın Resulü,beni seviyor musun?”
“Evet,Ya Aişe tabi seviyorum!”
Aişe dahasını da merak ediyordu,acaba nasıl seviyordu? Hemen sordu:
“Beni nasıl seviyorsun?”
Peygamberimiz sevgi şeklini tanımladı eşine;
“Kördüğüm gibi”
bu cevap Hz. Aişe’yi cok sevindirdi,çünkü kördügüm açılamazdı.
Açılmayan, bitmeyen sırlı bir sevgi demekti.
Alacagı cevap onu çok mutlu ettigi için,Hz. Aişe sık sık sorardı:
“Ey Allah’in Resulü, kördüğüm ne alemde?”
Peygamberimiz,Hz.Aişe’yi memnun eden cevabı verirdi her defasında:
“İlk günkü gibi…”
Kurtuluşumuza vesile olsun diye/
Mevlid-i Şerif'ten ufak bir bölüm/
Allâh adın zikredelim evvela
Vacib oldu cümle işte her kula
Evvel andık anı kim evveldir ol, Evveline bulmadı hiç akl yol
Evvelin ol evvelidir bigûman, Ahirin hem ahiridir cavidan
Çünkü Hak evvelliğin bildik ayan, Dinle imdi kılayım sûn'un beyan
Hak Tela ne yarattı evvela, Cümle mahlukattan kim evvel ola
Mustafa nurunu evvel kıldı var, Sevdi anı ol kerimü girgidar
Hak sanâ verdi mükemmel eyledi, Yaradılmıştan mufaddal eyledi
Andan oldu her nihan-ü aşikar, Arş-ü ferş-ü yerde gökte ne ki var
Ger Muhammed olmaya idi ayan, Olmayıserdi zemin ü asuman
Hem vesile olduğu içün ol, Resul Ademin Hak tevbesini kıldı kabul
Ger Muhammed gelmeseydi aleme, Tac-i izzet ermez idi Ademe
Nuh anıçün buldu hem garktan necat, Daği doğmadan göründü mûcizat
Cümle anın dostluğuna adına, Bunca izzet kıldı Hak ecdadına
Ceddi olduğiçün anın hem Halil, Narı cennet kıldı anâ ol Celil
Hem dahi Musa elindeki asa, Oldu anın hürmetine ejderha
Ölmeyip İsa gök'e buldu yol, Ümmetinden olmak için idi ol
Çün temenni kıldılar Haktan bular, Kim Muhammet ümmetinden olalar
Sünnetin tut ümmeti ol ümmeti, Ta nasip ola sanâ Hak rahmeti
Mevlid-i Şerif-in müellifi Merhum Süleyman Çelebi Hazretleri'nin ruhu için
ve bu satırları okuyan, dinleyen, okumasına sebep olanlardan yaşayanların ruhu makamlarına, ahirete göçmüş olanlarınında ruhlarına
El-Fatiha...
Vuslat ümidiyle yaşadığımız
Efendimizin mevlidi hayrola!
Haberdar Olun
